Pada suatu hari di sebuah rumah bernombor 18 , Jalan Bakawali rumah depan masjid tepi jalan besar ke Sabak Bernam….
“Wuu..wuuu..wuuu..wuu..”
“Halimah, kenapa kau menangis nak ..?” Tanya seorang ibu kehairanan melihat anaknya menangis yang baru pulang dari sekolah.
” Wuuu..wuu…Mak … Tadi kat sekolah ada orang ejek mah …” Balas Halimah sambil mengesat hingus yang meleleh hingga kebibirnya.
“Buruk bebenor kamu menangis Mah , cepat ! kesat hingus tu nak .. Jijik mak melihatnya…Ejek macam mana tu nak … kamu kan lawa orangnya , cukup sifatnya tu .. nak kata gigi sumbing .. gigi kamu baru lepas pasang braces…”
“HU HU HU . .. WU..WU..WU “
Ikuti kisah selanjutnya
Makin kuat pulak tangis si Halimah ni..Melampau-lampau jadinya..
“BUKAN MAK !! …. WU..WU..WU ….Diorang ejek orang nyanyi lagu Halimah Jongang !! Makkkk…Mentang-mentang nama orang Halimahhhhh!!! Mahh tak suka makkkk…”, terus Halimah menggelupur macam ayam baru lepas sembelih kat ruang tamu..
“Kamu ni halimah , murid-murid kamu tu ejek pun kamu nak ambil hati sampi buruk kamu nangis camnih… ” , Balas mak dia sambil menggelengkan kepala.
“Bukan budak-budak mak… Tapi cikgu-cikgu ngan guru besar yang ejek orang…” Jawab Halimah lagi…
” Owh!! …Mak malas lah nak campur ” .
Dengan perlahan mak halimah terus ke serambi rumah sambil melakukan aksi shuffle manakala Halimah masih lagi meraung sakan


Home